اصرار جامعه ی ایرانی به ارتباط با غرب و در عین حال مقابله با آن همیشه برایم جالب بوده است. از جلال بگیر تا همین پروفسور! حمید مولانا که امریکا زندگی می کند پای ثابت بحث های ضدغربی صدا و سیمای جمهوری اسلامی است. ما در خواص به فوبیایی مبتلاییم که درک واضحی از آن نداریم. در همین اندک زمان غربت نشینی ام فاصله وحشتناک آموزه هایمان با آن چه فی الواقع این جا واقع می شود، شگفت زده ام کرده. حالا مواجهه مان چه شکلی است. سی سال است به کوتاه سخن چون این دو تصویر. اولی مربوط به اول انقلاب 57 و دومی مال همین امسال ( احتمالن ).
شعارهای ما 30 سال پیش
شعارهای امروز ما
شاید توضیح لازم نداشته باشد که FREEDOM صحیح است نه FREDAM
INDEPENDENCE صحیح است نه INDEPENDCE
REPUBLIC صحیح است نه REPABLIC انشاا... که درست نوشته بودند چون کله این برادر همیشه در صحنه مانع دیدنش می شود.INDEPENDENCE صحیح است نه INDEPENDCE
اما سی سال بعد سوادمان از سطح 3000 کلمه اول به 100 کلمه نخست تنزل پیدا می کند و در یک حرکت انقلابی خفن WITH را دوبار WITEH می نویسیم تا نشان دهیم که جماعت آنگلوساکسون به هیچ جایمان نیستند.
حالا باید تحلیل گرانمان بیایند و توضیح بدهند که در این سی سال ما چه قدر پیشرفت کردیم و آزادی داشتیم و این "یورپ های از شمشیر خود بسمل فتاده" چه قدر بدبخت شده اند و آزادی واقعی نداشته اند.
